logo

  • Αρχική
  • Agenda
  • Προβολή Ταινίας 'Δράκουλας, ο βρικόλακας των Καρπαθίων' - Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας

Προβολή Ταινίας 'Δράκουλας, ο βρικόλακας των Καρπαθίων' - Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας

4 1 1 1 1 1 4.00 (1 αξιολόγηση)
13.02.2015

Η συνηθισμένη τάση, κατά την οποία, το παλαιότερο σινεμά περνάει από την οπτική του «τώρα», συνήθως, οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα. Ζητούμενο είναι η δική μας προσαρμογή στην εκάστοτε εποχή, ανάλογα με την ταινία που παρακολουθούμε, και όχι το αντίθετο.

Εξαιρέσεις σαφώς υπάρχουν και τις λέμε αριστουργήματα αλλά η έβδομη τέχνη δεν είναι φτιαγμένη μόνο απ’ αυτά. Ας εστιάσουμε στον τρόμο. Μπορούμε να τον ορίσουμε; Και αν ναι, πώς; Μία τσιρίδα, η τρίχα κάγκελο, οι παλάμες να σκεπάζουν τα μάτια; Πιστεύω ότι καταλαβαινόμαστε. Πόσο, όμως, μπορούμε να τα νιώσουμε όλα αυτά από μία ταινία που κοντεύει να φτάσει τα 70 χρόνια ζωής;

Αυτό εξαρτάται τόσο από εμάς, όσο και από τα υλικά κατασκευής και τη μαστοριά με την οποία χρησιμοποιήθηκαν, και ο «Δράκουλας» (1958) με τον Κρίστοφερ Λι, βγάζει μεράκι σε κάθε του καρέ. Ο Τζόναθαν Χάρκερ (JohnVanEyssen) παρουσιάζεται στον Κόμη Δράκουλα (Κρίστοφερ Λι) ως ο νέος του βιβλιοθηκάριος, ενώ στην ουσία βρίσκεται στο κάστρο του για να τον σκοτώσει. Μη καταφέρνοντας να ολοκληρώσει την αποστολή του, κατορθώνει να μεταβιβάσει με τη βοήθεια της τύχης και μέσω τρίτων το ημερολόγιό του στον Δρ. Βαν Χέλσινγκ (PeterCushing), ο οποίος, αρχικά, μεταφέρει τα δυσάρεστα νέα της απώλειάς του στη μνηστή του, Λούσι Χόλμγουντ (CarolMarsh) και στην οικογένειά της, εν τέλει, όμως, αναλαμβάνει να συνεχίσει το έργο του καθώς διαπιστώνει ότι ο Δράκουλας ζητάει εκδίκηση από την οικογένεια Χόλμγουντ.

Ας ξεκινήσουμε με την όπισθεν λέγοντας λίγα λόγια για τη μαστοριά που αναφέραμε. Τα HammerFilmsStudio, έχοντας κάνει δυναμικό μπάσιμο στα horrorλημέρια – μετά από δύο δεκαετίες ύπαρξης - με το “QuatermassExperiment” («Το Τέλος του Κόσμου») και το “TheCurseofFrankenstein” (1957), ταινία που υπήρξε «η αρχή του κακού» για τους Λι και Cushing, εγγυώνται ατμόσφαιρα τέτοια που παρά τις low-budgetδυνατότητες κατορθώνει να μην εγκλωβιστεί στην b-movieεσάνς της και βγάζει την απαιτούμενη σοβαρότητα που θα δώσει πειθώ στον τρόμο. Ο σκηνοθέτης, TerenceFisherκαταφέρνει να την χειριστεί περίτεχνα τοποθετώντας την κάμερα εκεί που πρέπει, αποδεικνύοντας ότι, πρώτα μπορεί να αντιληφθεί τον τρόμο και ύστερα να μας τον μεταβιβάσει. Βασική προϋπόθεση είναι τα καλά υλικά κατασκευής. Τα σκηνικά με τα κοστούμια μπορεί να ενισχύουν την εικόνα της ταινίας αλλά η ουσία της βρίσκεται στις ερμηνείες των δύο ηθοποιών που έχτισαν την καριέρα τους στη Hammer.

Χωρίς να θέλουμε να αδικήσουμε τον Cushing, η έλλειψη χώρου και η πρόσφατη απώλεια του Λι καθιστούν τον επίλογο δικό του. Με την ταινία αυτή, καταφέρνει να χαραχθεί στη συνείδηση αρκετών παλαιότερων γενεών και να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην κινηματογραφική – και μη – ιστορία. Βέβαια, είναι πρωτοφανές το ότι κατόρθωσε να το ξανά κάνει  στη δύση της καριέρας του και στις νεότερες γενιές, υποδυόμενος τον Σάρουμαν στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» ή ακόμη και στα “StarWars”. Με μόνο 13 ατάκες σε όλη την ταινία παρουσιάζεται επιβλητικός, γοητευτικός (ρωτήστε τα θύματά του) και έτοιμος να εκπληρώσει το έργο του με κάθε τρόπο. Παρόλο που εμφανίζεται ελάχιστα, η φιγούρα του αποτυπώνεται τόσο έντονα στο μυαλό του θεατή έτσι ώστε να νομίζει ότι καραδοκεί μόνιμα σε κάποια σκοτεινή γωνία και εδώ επανερχόμαστε στην πετυχημένη «απεικόνιση» του τρόμου. Σ’ αυτό, βοηθάει και η ίδια η φυσιογνωμία του, η οποία νιώθεις ότι χτίζει το ρόλο και όχι ο ρόλος αυτή.

Το σινεμά μετά από ‘δω αλλάζει όψη. Το αντιλαμβανόμαστε καλύτερα αν, με το που μπούμε στην αίθουσα, σκεφτούμε ότι βρισκόμαστε στο 1958. Είναι εξαιρετικά όμορφο το ότι μία ταινία με κάποιες εμφανείς ατέλειες κατάφερε κάτι τέτοιο. Βασική υπεύθυνη γι΄ αυτό, είναι η εμβληματική φιγούρα του Κρίστοφερ Λι, την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να τιμήσουμε μέσα από τις προβολές μας. Ο τελευταίος μήνας του χειμώνα αξίζει ένα αφιέρωμα στις ταινίες τρόμου. Το ποδαρικό θα μετατρέψει τα φωτιστικά του Κινηματογράφου «Παλλάς» σε κηροπήγια και την Coca-Colaσε αίμα. Σας περιμένουμε όλους αυτό το Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου. Αφήστε την πόρτα ανοιχτή, θα κλείσει μόνη της!

από τον Βασίλη Γκορόγια (μέλος της ΚΛΑΡΤ)

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου

ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ, Ο ΒΡYΚΟΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ (DRACULA, 1958)

Σκηνοθεσία: Τέρενς Φίσερ                                                                                                     

Πρωταγωνιστούν: Κρίστοφερ Λί, Πίτερ Κάσινγκ                                                                                               

Διάρκεια: 82 λεπτά                                                                                                                        

ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΑΣ                                                                                                               

Ώρα προσέλευσης 23:45
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

DRACULA poster

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ